مسعود نیک
مسعود نیلی (زاده ۲۵ بهمن ۱۳۳۳) اقتصاددان و مدرس بازنشسته دانشگاه اهل ایران است. او در دولت یازدهم دبیر کارگروه اقتصاد کلان ستاد هماهنگیهای اقتصادی دولت و کارشناس ارشد این ستاد، سرپرست تیم تهیهکننده سیاست کلان اقتصادی و به ویژه سیاست پولی مد نظر این دولت برای کنترل تورم بوده است. او در دولت دوازدهم دستیار رئیسجمهور، دبیر ستاد هماهنگی اقتصادی و عضو شورای پول و اعتبار بود. وی در دوره اول ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی و همچنین محمد خاتمی معاون سازمان برنامه و بودجه بود و وی در تدوین سیاستهای کلان اقتصادی و تهیه اولین، سومین و چهارمین برنامه پنج ساله توسعه کشور نقش مهمی ایفا کرد. همچنین در سال ۱۳۶۵ برنامه دو ساله مدیریت اقتصادی کشور به مسئولیت نیلی تدوین شد که به شرایط اقتصادی سال ۱۳۶۷ ایران منتهی شد. او استاد، عضو هیئت علمی و رئیس سابق دپارتمان و دانشکده اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف بوده است. او همچنین رئیس مؤسسه آموزش عالی در برنامهریزی (نیاوران) بوده است. نیلی خود را اقتصاددان اقتصاد متعارف یا جریان اصلی معرفی میکند و منتقدان او را با سیاستهای اقتصادی طرف تقاضا مثل تأمین کسری بودجه با چاپ گسترده اوراق و رکودگرایی میشناسند. توصیههای اقتصادی نیلی در برخی مسائل اقتصادی در سه بخش دانشگاه، رسانه و در قالب سیاستگذار بعضاً متفاوت و متناقض بوده است. در اواخر دولت دهم او در رسانه و دانشگاه برای کنترل تورم در ایران برنامه سیاست پولی انقباضی برای کنترل تورم با کنترل پایه پولی با ابزار نرخ بهره و سرکوب نرخ ارز در طول اجرا را راه حل معرفی و با شروع به کار دولت یازدهم با ارائه برنامه خروج غیر تورمی از رکود، دولت و بانک مرکزی وقت این سیاست پولی انقباضی را برای کنترل تورم در پیش گرفتند ولی در طول اجرای همین برنامه، تأمین مالی ناترازیهای بودجهای دولت با انتشار گسترده اوراق قرضه را «کاری ضد تورمی» و روشی برای تأمین کسری بودجه در راستای سیاست انقباض پولی به دولت وقت معرفی و پیشنهاد میکرد و نه اتخاذ بودجه انقباضی متناسب با سیاست کلی کنترل تورم و افزایش بهرهوری استفاده از بودجه، منابع طبیعی و نیروی کار دولت. در نتیجه، انتشار بالای اوراق قرضه دولتی موجب رقابت این اوراق با بانکها و بورس بر سر جذب نقدینگی موجود، افزایش نرخ بهره در این بازارها در رقابت، ورشکستگی بانکها و در انتها شکست سیاست کنترل تورم میشود. در مورد مشابه دیگری، نیلی با وجود تأکید بر اجرای سیاست ارز تک نرخی شناور یا عدم ارزپاشی بانک مرکزی برای تثبیت بر روی نرخی ارز در دانشگاه و رسانه، از اقتصاددانهای منتقد اقدام بانک مرکزی برای یکسانسازی نرخ ارز در سال پایانی دولت احمدینژاد بود که در دولت یازدهم با انتقاد از اینکار و شتابزده خواندن آن، مخالف و مانع تکمیل این اقدام در طول دولت یازدهم بوده است و کنترل تورم را بر تک نرخی سازی ارز اولویت میدانست. او همچنین حامی اجرای سیاست ارز چند نرخی در تلاطمات و شوکهای ارزی دهه ۷۰ و اوایل دهه ۹۰ در ایران بود، اگرچه در سال ۱۳۹۷ در جلسه هیئت دولت برای تصویب اجرای سیاست تثبیت قیمت ارز روی دلار ۴۲۰۰ با آن مخالفت کرد. وی دانشآموخته کارشناسی مهندسی سازه از دانشگاه صنعتی شریف، کارشناسی ارشد سیستمهای اقتصادی از دانشگاه صنعتی اصفهان و دکتری اقتصاد از دانشگاه منچستر انگستان است.